บทที่ 48 ชีวิตดั่งนางซิน 1-1

เอาไปเอามาเดหลีก็ได้ลางาน 3 วันติด สุดท้ายวันที่ 4 ถึงเดินทางมาทำงานได้เสียที หญิงสาวก้าวเท้าลงจากรถของคีรันพลางโบกมือลาเขา แต่ครั้นหันหลังจะเข้าโรงเรียนเธอก็พบอารัญญายืนกอดอกรอพร้อมคำแขวะ

“ไอ้เราก็นึกว่าเพื่อนมูฟออนได้ ที่แท้ก็กลับไปตายรังที่เดิมหรอกเหรอเนี่ย”

พูดประโยคนี้จบอาหารหมาคงต้องเข้าแล้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ